سرو را جاں پرورا حیرانم اندر کارِ تو
حیرتم در تو فزوں بادا سرِ پنہاں توئی
سوزی افروزی گدازی بزمِ جاں روشن کنی
شب بپا ایستادہ گریاں با دلِ بریاں توئی
گردِ تو پروانہ روئے تو یکساں ہر طرف
روشنم شد کز ہمہ رو شمعِ افروزاں توئی
شہ کریم ست اے رضا در مدحِ سر کن مطلع
شکرت بخشد اگر طوطیِ مدحت خواں توئی
اوّل مطالع المدح
پیرِ پیراں میراں اے شہِ جیلاں توئی
اُنس جانِ قدسیاں و غوثِ اِنس و جاں توئی