Aye Shafe-e-Tardamana-o-Aye Chara-e-Dirhan

اے شافعِ تردامناں و اے چارۂ دِرہاں جانِ دل و روحِ رواں یعنی شہِ عرش آستاں اے مسندِ عرشِ بریں و اے خادمتِ روحِ اَمیں مہرِ فلک ماہِ زمیں شاہِ جہاں زیبِ جِناں اے مرہمِ زخمِ جگر یاقوتِ لب والا گوہر غیرت دہِ شمس و قمر رشکِ گل و جانِ جہاں اے جانِ من جانانِ من ہم درد ہم درمانِ من دینِ من و ایمانِ من اَمن و آمانِ اُمتاں اے مقتدا شمعِ ہدیٰ نورِ خدا ظلمت زدا مہرِت فدا ماہت گدا نورِت جدا از ایں و آں عینِ کرم زینِ حرم ماہِ قدم انجم خدم والا حشم عالی ہمم زیرِ قدم صد لامکاں آئینہ ہا حیرانِ تو شمس و قمر جویاں تو سیّارہ ہا قربانِ تو شمعت فدا پروانہ ساں گل مست شد از بوئے تو بلبل فدائے روئے تو سنبل نثار موئے تو طوطی بیادت نغمہ خواں باد صبا جویان تو باغِ خدا از آنِ تو بالا بلا گردانِ تو شاخِ سَرُو چماں یعقوب گریانَت شدہ ایوب حیرانت شدہ صالح خدی خوانَت شدہ اے یکہ تازِ لامکاں حضرت گویانِ الْعَطَشِ موسیٰ بَاَیْمَن گشتہ غَش یعقوب شد بینائش در یادت اے جانِ جہاں در ہجر تو سوزاں دلم پارہ جگر از رنج و غم صد داغ سینہ از اَلَم و زِ چشم دریائے رواں بہرحدا مرہم بنہ از کارِ من بگشا گرہ فریادرس دادے بدہ بحما اُفتادگان مولا زِ پا اُفتادہ اَم دارم شہا چشمِ کرم مہرِ عرب ماہِ عجم رُخے بحالِ بندگاں شکرِ بدہ گو یک سخن تلخ است بر من جانِ من بارِ نقاب از رُخ فگن بہرِ رضائے خستہ جاں