گوشِ شیخَت را تواں گفت از رہِ القائے نور
کافتابانند ایشاں و مہِ تاباں توئی
لیکِ سیرِ شاں بود بر مستقر و از کجا
آں ترقیِ منازل کاندرآں ہر آں توئی
ماہِ مَنْ لَّایَنْبَغِیْ لِلشَّمْسِ اِدْرَاكُ الْقَمَر
خاصہ چوں از عَادَ کَالْعُرْجُوْنِ در اطمینان توئی
گورِ چشمِ بد چہ می بالی پری بودی ہلال
دی قمر گشتی و اِمشب بدر و بہتر زاں توئی