Fi Tafdilihi Radi Allahu Ta'ala Anhu Alal Awliya'i

أولیاء را گر گُہر باشد تو بحرِ گوہری وَ زبدستِ شاں زرے دادند زر را کآں توئی واصلاں را در مقامِ قُرب شانے دادہ اند شوکتِ شاں شُد زِ شاں و شانِ شاں شاں توئی قصرِ عارف ہر چہ بالاتر بتو محتاج تر نِہ ہمیں بنا کہ ہم بُنیاد ایں بُنیاں توئی فَصْلٌ مِنْہُ فِی شَیٍ مِنَ التَّلْمِیحَاتِ آنکہ پایش بر رِقابِ اولیائے عالم اَست و آنکہ ایں فرمود حق فرمود باللہ آں توئی اِندَریں قول آنچہ تخصیصات بیجا گردہ اند از زَلل یا از ضلالت پاک ازاں بُہتاں توئی بہرِ پایت خواجۂ ہنداں شہِ گیواں جناب بَل عَلَی عَیْنِی وَ رَأسِی گوید آں خاقاں توئی در تنِ مردانِ غیب آتش ز وعظت می زنی باز خود آن کشتِ آتش دیدہ را نیساں توئی آن کہ از بیت المقدس تا درش یک گام داشت از تو رہ می پرسد و منجیش از نقصاں توئی رہروانِ قدس اگر آنجا نہ بینندت رواست زانکہ حجلہ قدسی نہ در میداں توئی سبز خلعت با طراز قُلْ ھُوَ اللہُ اَحَد آں مکرّم را کہ بخشید ار نہ در ایواں توئی