مِسْکُ الْخِتَام و فَذْلَکَۃُ الْمَرَام و رُجُوعُ الْکَلَام اِلَی الْمَلِکِ الْمُنْعَم جَلَّ وَعَلَا

یا الہی ذیلِ ایں شیراں گرفتم بندہ را از سگانِ شاں شمار دائم دائم امداد کن بے وسائل آمدن سوئے تو منظورِ تو نیست زاں بہر محبوبِ تو گوید رضا امداد کن مظہرِ عونِ اند و اینجا مغزِ حرفی بیش نیست یعنی اے ربِّ نبی و اولیا امداد کن نیست عون از غیر تو بل غیر تو خود ہیچ نیست یَا اِلٰہَ الْحَقِّ اِلَیْکَ الْمُنْتَہٰی امداد کن