Nafeer-e-dil-e-taftagan-e-karb-o-bala dar Hussain Sayyid-ush-Shuhada

یَا شَہِیدِ کربلا یَا دَافِعِ کَرْب و بَلا گُل رُخَا شہزادۂ گُلگوں قبا امداد کُن اے حُسَین اے مصطفیٰ را راحتِ جاں نورِ عین راحتِ جاں نورِ عینم دہ بیا امداد کُن اے زِ حُسنِ خَلق و حُسنِ خُلقِ احمد نسخہ سینہ تا پا شکلِ محبوبِ خدا امداد کُن جاں حُسنِ ایمان اے کانِ حُسن اے شانِ حُسن اے جمالِ لمعِ شمعِ مَن رَای امداد کُن جاں زہرا و شہیدِ زہر را زور و ظہیر زہرِتِ اَزہارِ تسلیم و رضا امداد کُن اے بوارقِ بیکساں دہر را زیبا گِسے وے بظاہر بیکسِ دشتِ جفا امداد کُن اے گلویت گہِ لبانِ مصطفےٰ را بوسہ گاہ گہ لبِ تیغِ لعین را حسرتا امداد کن اے تنِ تو گہ سوارِ شہسوارِ عرش تاز گہ چناں پامالِ خیلِ اشقیا امداد کن اے دل و جاں ہاے فدائے تشنہ کامیہاے تو اے لبت شرحِ رَضِیْنَا بِالْقَضَا امداد کن اے کہ سوزت خانِ مانِ آب را آتش زدے گر نہ بودے گریہِ ارض و سما امداد کن ہے چہ بحر و تفتگی کوثر لب و ایں تشنگی خاک بر فرقِ فُرات از لب مرا امداد کن ابر گو ہرگز مبار و نہر گو ہرگز مریز خود لبت تسلیم و فیضت حبذا امداد کن