Shajaratun Tayyibah Asluha Thabitun Wa Far'uha Fis-Sama

نالۂ دل زارِ بِسَرِکارِ اَبَد قَرار صَلَواتُ اللّٰہِ وَسَلامُہ عَلَیْہِ وَعَلٰی الِہِ الْاَطْہَار یا خدا بہرِ جنابِ مصطفیٰ امداد کن یا رسول اللہ از بہرِ خدا امداد کن یا شفیعِ المذنبین یا رحمۃً للعالمین یا امانَ الخائفین یا ملتجیٰ امداد کن حِرْزُ مَنْ لا حِرْزَ لَہٗ یا کَنْزَ مَنْ لا کَنْزَ لَہٗ عِزُّ مَنْ لا عِزَّ لَہٗ یا مرتجیٰ امداد کن ثروتِ بے ثروتآں اے قوتِ بے قوّتاں اے پناہِ بیکساں اے غم زدا امداد کن یَا مُفِیْضَ الْجُوْدِ یَا سِرَّ الْوُجُوْدِ اے تخمِ بود اے بہارِ ابتدا و انتہا امداد کن اے مغیث اے غوث اے غیث اے غیاثِ نشأتیں اے غنی اے مغنی اے صاحبِ حیا امداد کن نعمتِ بے منتآں اے منتِ بے منتہیٰ رحمتاں بے رحمتاں عینِ عطا امداد کن نَیِّرا نورِ الہدیٰ بدرُ الدُّجیٰ شمسُ الضُّحیٰ اے رُخَت آئینۂ ذاتِ خدا امداد کن اے گدائیت جن و اِنس و حور و غلمان و مَلک وے فدائیت عرش و فرش و اَرض و سما امداد کن اے قریشی ہاشمی طیبی تہامی اَبْطحی عِزّ بیت اللہ و عذرا و قبا امداد کن یا طیب الرّوح یا طیب الفتوح اے بے قبوح مظہرِ سُبّوح پاک از عیبہا امداد کن اے عطا پاش اے خطا پوش اے عفو کیش اے کریم اے سراپا رأفتِ رَبُّ العُلیٰ امداد کن اے سرورِ جاں غمگیں اے پئے اُمّت حزیں اے غمِ تو ضامنِ شادی ما امداد کن اے ہمیں عطرِ زِ اعلیٰ جوئِۂ عطارِ قدس اے ہمیں دُرِ زِ دُرجِ اصطفیٰ امداد کُن اے کہ عالم جملہ دادِدت مگر عیب و قصور سَرورِ بے نقص شاہِ بے خطا امداد کُن بندۂ مولیٰ و مولائے تمامی بندگان اے زِ عالم بیش و بیش از تو خدا امداد کُن اے علیم اے عالم اے علّام اے علم علمِ تو مُغنی زِ عَرْضِ مَدّعا امداد کُن اے بَدستِ تو عِنانِ کُن مکن کُن لاتَکُن وے بحکمت عرش و ماتحت الثّریٰ امداد کُن سَیِّدا قلبِ الہدیٰ جَلْبِ الندٰی سَلْبِ الرَّدیٰ غمزدا غم زِ ردا الحدیٰ امداد کُن سَرورِ گُہنِ اُلوریٰ تن را دوا جاں را شِفا اے نسیمِ دامنِ عیسیٰ لِقا امداد کُن اے برائے ہر دلِ مَغشوش و چشمِ پُر غبار خاکِ گویت کیمیا و توتیا امداد کُن جانِ جاں جاں جاں جاں جاں جاں را جاں جاں بلکہ جاں ہا خاکِ نعلینت شہا امداد کُن مَنْ عَلَیْہَا فَانْ آقا آنچہ بر روئے زمیں ست در تو فانی در تو گم بر تو فدا امداد کُن کُلُّ شَیْءٍ ہَالِکٌ اِلَّا وَجْہَہُ اے آں کہ خلق در تو مُستَھلِک تو در ذاتِ خدا امداد کُن سہل کارے باشدت تسہیلِ ہر مشکل از آنکہ ہر چہ خواہی می کُند فوراً تُرا امداد کُن دارہاں اَز مَن مرا بے من سوئے خود خواں مرا مُدّعا بخشا دلے بے مدّعا امداد کُن